’விஸ்வரூப’ தரிசனம் நீதிமன்றத்திற்கு தேவையா?

’விஸ்வரூபம்’ திரைப்படத்திற்கான தடையினை நீக்க, ராஜ்கமல் நிறுவனம் உயர்நீதிமன்றத்தினை அவசரமாக அணுகிய சூழ்நிலையில், ’திரைப்படத்தை பார்த்த பின்னர்தான் வழக்கில் முடிவெடுக்க முடியும்’ என்ற நீதிபதியின் உத்தரவு தேவையானதுதானா, என்ற சந்தேகம் எனக்கு உள்ளது. அதற்கு இரு காரணங்கள் உள்ளன.

முதலாவது, அரசு முடிவு ஒன்றினை, சட்ட ரீதியில் அமைந்ததா (either legal or within the powers/jurisdiction) என்பதை ஆராய சட்டப்பிரிவுகளையும் முன் தீர்ப்புகளையும் (Precedents) ஆராய்வதுதான் நீதிமன்றத்தின் முக்கியப் பணி. அவ்வாறு ஆராயும் பொழுது பொருண்மை சார்ந்த விடயங்களை (Issues of fact) கருத்தில் எடுத்துக் கொள்ளாமல் ஒரேடியாக நிராகரித்து விடமுடியாதுதான். ஆனால், சம்பந்தப்பட்ட முடிவு எடுக்கப்படுகையில் அரசின் முன்னிருந்த தகவல்களை/காரியங்களை (Materials) மட்டுமே நீதிமன்றம் கருத்தில் கொண்டால் போதுமானது. அதாவது, அவ்விதமான முடிவினை எடுப்பதற்கு அரசின் முன்னிருந்த தகவல்கள்/காரியங்கள் சரியானவையா அல்லது போதுமானவையா என்று ஆராய்வது மட்டுமே நீதிமன்றத்தின் அடுத்த பணி.

விஸ்வரூபம் பிரச்னையில், திரைப்படத்தினை அரசு அதிகாரி எவரும் பார்க்கவில்லை. எனவே அரசு உத்தரவானது திரைப்படத்தைப் பார்த்து எடுக்கப்படவில்லை. எனவே அரசின் முன் இல்லாத ஒரு ஆவணத்தை நீதிமன்றம் பரிசீலிக்க ராஜ்கமல் நிறுவனம் தாக்கல் செய்த இந்த வழக்கில் பார்க்க தேவையில்லை என்றே கருதுகிறேன்.

இரண்டாவது காரணம், நீதிமன்றத்தின் முன் உள்ள வழக்கு விஸ்வரூபம் படத்திற்கு அளிக்கப்பட்ட தணிக்கை சான்றிதழை ரத்து செய்ய வேண்டும் என்றோ அல்லது எவரையேனும் அவமானப்படுத்துவதால் (Defame) அல்லது பிற காரணங்களுக்காக தடை செய்ய வேண்டும் என்றோ அல்ல. அப்படியான வழக்குகளில், நீதிமன்றம் திரைப்படத்தினை பார்க்கும் அவசியம் எழுகிறது.

ஆனால், தற்பொழுது உள்ள வழக்கு இத்திரைப்படம் வெளியிடப்பட்டால் எழும் சட்ட ஒழுங்கு பிரச்னைகளை தவிர்க்கும் வண்ணம், குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டம் பிரிவு 144ன் கீழ் தடை உத்தரவு பிறப்பிக்க மாவட்ட ஆட்சித்தலைவர்களை அரசு கேட்டுக் கொண்ட உத்தரவு சரியானதுதானா என்பதை ஆராயும் வழக்கு. 144 தடை உத்தரவு என்பது தற்காலிகமானது.

ஏனெனில், நான் அறிந்தவரை திரைப்படத்தினை தடை செய்யும் அதிகாரம் மாநில அரசிற்கு இல்லை. விஸ்வரூபம் இஸ்லாமிய மத உணர்வுகளைப் புண்படுத்துவதாக இருந்தாலோ அல்லது இதன்மூலம் இரு சமுதாய மக்களுக்கிடையே பகைமை தூண்டிவிடப்பட்டாலோ, அதற்கான பிரிவுகளின்படி குற்ற வழக்கு தாக்கல் செய்து திரைப்படத்தின் பிரதிகளை கைப்பற்றலாம். ஆனால் அவ்விதமான தீவிர முடிவினை விஸ்வரூபம் பிரச்னையில் எடுக்க போதிய அடிப்படையோ, ஆதாரமோ இல்லை.

எனவே, அரசு உத்தரவிற்கு அடிப்படை இஸ்லாமிய அமைப்புகளின் புகார் மற்றும் அவர்களின் மிரட்டல். முக்கியமாக, அந்த மிரட்டலை செயல் வடிவம் கொடுத்து, மாநிலத்தில் சட்ட ஒழுங்கு பிரச்னையை ஏற்ப்படுத்தும் அவர்களது ஆற்றல் ஆகியவைதான். இம்மிரட்டலை செயலாக்கி அதனால் பொது அமைதி கெடக்கூடும் என்று கருதுவதற்கு அரசுத்தரப்பில் ஏதேனும் ரகசிய தகவல்கள் (Intelligence Report) போன்ற காரியங்கள் உள்ளனவா? அவை எவ்வளவு தூரம் நம்பத்தகுந்தவை? அப்படியே இருந்தாலும் அப்பிரச்னைகளை சமாளிக்க அரசிடம் போதிய வலு இல்லையா? என்பதைத்தான் நீதிமன்றம், என்னுடைய கருத்தின்படி, ஆராயத் தேவையே தவிர படத்தின் உள்ளடக்கத்தை வைத்து அல்ல.

திரைப்படம் இஸ்லாமியர்களை புண்படுத்துவதாக இல்லை என்று நீதிபதி கருதினாலும், இஸ்லாமிய அமைப்புகள் விடுத்த மிரட்டலை தக்க முறையில் சமாளிக்க போதிய நடவடிக்கை (to mobilize forces) எடுக்க நேரம் தேவைப்படுகிறது என்று அரசு கூறினால், நீதிமன்றம் பொது அமைதியை கருத்தில் கொண்டு அதனை ஏற்றுக் கொள்ளலாம்.

உதாரணமாக பொதுக்கூட்டம் நடத்துவது சட்டரீதியில் நமது உரிமைதான். ஆனால் தற்பொழுது பொது அமைதியை கருத்தில் கொண்டு இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் 144 தடை உத்தரவு அமுலில் உள்ளது. அதனால் அங்கு பொதுக்கூட்டம் நடத்த அனுமதி மறுக்கப்படுகிறது. அதனை நீதிமன்றமும் ஏற்றுக் கொள்கிறது.

அதே போல, இஸ்லாமிய மத உணர்வுகளைப் புண்படுத்துவதாக நீதிபதி கருதினாலும், 144 தடை உத்தரவு அமுல்படுத்தும் அளவிற்கு சட்ட ஒழுங்கு பிரச்னை ஏற்ப்படாது என்று நீதிமன்றம் கருதினாலும் பாதிக்கப்பட்ட அமைப்புகளுக்கு காவலர்களிடம் தகுந்த குற்றப் புகார் அளிக்கவோ மற்றும் தணிக்கைச் சான்றிதழை ரத்து செய்ய நடவடிக்கை எடுக்கவோ உரிமையளித்து அரசு உத்தரவினை தள்ளுபடி செய்வதுதான், ராஜ்கமல் நிறுவனம் தாக்கல் செய்த இந்த வழக்கில் சரியான உத்தரவாக இருக்க முடியும் என்பது என்னுடைய கருத்து.

பல வழக்குகளில் நீதிமன்றங்கள், அதற்கே உரித்தான ஆர்வத்தில் (enthusiasm) அவ்வழக்கின் காரியங்களையும் மீறி மற்ற புறகாரணிகளையும் ஆராய முற்ப்படுகின்றன. அவை முழுமையான நீதியை (complete justice) வழங்க வேண்டுமென்ற நல்லெண்ணத்தின்பால் அமைந்தது என்றாலும் அநேகம் முறை வழக்கின் போக்கினை மாற்றி மேலும் குழப்பத்திற்குத்தான் வழி வகுக்கும் என்பது, நீதிபதிகளுக்கு தக்க மரியாதையுடன் நான் கருதும் எனது சொந்த கருத்து.

எது எப்படியெனினும், நீதிபதி அரசு உத்தரவினை ரத்து செய்வார் என்றே எண்ணுகிறேன்.

மதுரை

27/01/13 

கேவலமான நடத்தையுள்ள ஒரு பெண்!

சரசுவதி பாய், கணவனால் கைவிடப்பட்ட பின்னர் அமோல் சிங் என்பவருடன் மத்திய பிரதேசத்திலுள்ள ஒரு கிராமத்தில் வசித்து வந்தார். ஆனாலும் அமோல் சிங்கின் எதிரியான ராஜு சேத் என்பவரிடம் கூட்டுக் குத்தகைக்கு நிலம் விவசாயம் செய்து வந்ததால், அமோல் சிங் அவரிடம் சண்டையிட்டு வந்தார்.

சம்பவம் நடந்த 17.03.92 அன்று இரவு 8.00 மணிக்கு சரசுவதியின் அலறல் சத்தம் கேட்டு, அருகில் வசித்தவர்கள் பலர் அவரது வீட்டை நோக்கி ஓடினர். அவர்களில் சிலர், சரசுவதியின் வீட்டிலிருந்து கோபால் ஓடி வருவதைப் பார்த்தனர்.

வீட்டினுள் சென்று பார்த்தவர்களுக்கு அதிர்ச்சி!

அங்கு சரசுவதிபாய், தீக்காயங்களோடு விழுந்து கிடந்தார். ‘கோபாலும், அமோல் சிங்கும் தன் மீது கெரோசின் ஊற்றி தீ வைத்ததாக’ விசாரித்தவர்களிடம் சரசுவதி கூறினார்.

சம்பவ இடத்துக்கு விரைந்த உதவி ஆய்வாளர், சரசுவதியின் மரண வாக்குமூலத்தை மற்ற சாட்சிகளின் முன்னிலையில் பதிவு செய்தார். நிலம் விவசாயத்துக்கு எடுத்த பிரச்னையில் அமோல்சிங்கும், கோபாலும் தன் மீது தீ வைத்து கொளுத்தியதாக சரசுவதி கூறினார்.

பின்னர் மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்ட சரசுவதியின் உடல்நிலை மிகவும் மோசமாக இருப்பதை உணர்ந்த, மருத்துவர் சரசுவதியின் மரண வாக்குமூலத்தை (Dying Declaration) பதிவு செய்ய நடவடிக்கை எடுக்குமாறு காவலருக்கு கூறவே, தாசில்தார் (Executive Magistrate) அதிகாலை 4.30 மணிக்கு பதிவு செய்தார். பின்னர் காலை 9.10 மணிக்கு சரசுவதி இறந்து போக, வழக்கு கொலை வழக்காக மாறியது.

இறக்கும் பொழுது சரசுவதி மூன்று மாத கர்ப்பிணி!

-oOo-

எதிரிகள் (Accuseds) இருவரும் கைது செய்யப்பட்டனர். அமோல் சிங்கின் உடலில் தீக்காயங்கள், மருத்துவரால் கண்டறியப்பட்டது. அமர்வு நீதிமன்றம் (Sessions Court) அனைத்து சாட்சிகளையும் விசாரித்த பின்னர் எதிரிகள் குற்றம் புரிந்ததாக கூறி தண்டனையளித்தது. உயர்நீதிமன்றமும் (High Court) அந்த தீர்ப்பினை உறுதி செய்தது.

வழக்கு உச்ச நீதிமன்றம் சென்றது.

உச்ச நீதிமன்றத்தின் முன் வைக்கப்பட்ட வாதம், ‘சரசுவதி அளித்த இரு மரண வாக்குமூலங்களும் முரண்படுகின்றன’ என்பதுதான். ஏற்கனவே இந்த வாதம் உயர்நீதிமன்றத்தின் முன் வைக்கப்பட்டு இரண்டுக்குமிடையில் உள்ள முரண்பாடுகள் பெரிய அளவிலில்லை (insignificant) என்பதால், கீழமை நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பில் தவறில்லை என்று கூறப்பட்டிருந்தது.

உச்ச நீதிமன்றம் ‘இரு மரண வாக்குமூலங்கள் வேறுபட்டால், வழக்கின் மற்ற சூழ்நிலைகளை கருத்தில் கொண்டு அவற்றை நீதிமன்றம் ஆராய வேண்டும்’ என்ற சட்ட கருத்தினை வலியுறுத்தி சரசுவதியின் வழக்கில் இரு மரண வாக்குமூலங்களிலும் கொலைக்கான காரணங்கள் மாறுபடுவதாகவும், எவ்வாறு சரசுவதியின் மீது கெரோசின் ஊற்றப்பட்டு தீ வைக்கப்பட்ட முறையிலும், வித்தியாசங்கள் இருப்பதாகவும் அவ்வகையான வித்தியாசங்கள், சரசுவதியின் வழக்கில் முக்கிய காரணிகள் என்று கூறி எதிரிகளை விடுதலை செய்துள்ளது.

பிற சந்தர்ப்ப சாட்சிகளைப் (circumstantial evidence) பற்றி அதிகம் ஆராயாமல், இந்த ஒரே காரணத்திற்காக இரு நீதிமன்றங்கள் அளித்த தீர்ப்பினை உச்ச நீதிமன்றம் தள்ளுபடி செய்த முறையில் சில விமர்சனங்கள் இருப்பினும், முழுமையான வழக்கின் விபரங்கள் இல்லாத நிலையில் அவ்வாறான விமர்சனம் பொறுப்பான ஒன்றாக இருக்காது.

-oOo-

ஆனால் பிரச்னை என்னவென்றால், தீர்ப்பின் முதலாவது பத்தியை படித்ததுமே, முடிவு எப்படியிருக்கும் என்று என்னையறியாமலேயே யூகிக்க முடிந்தது. சில நாட்களுக்கு முன்னர்தான் மற்றொரு வலைத்தளத்தில், நீதிபதிகள் தங்களது தீர்ப்பினை ஆரம்பிப்பதை வைத்தே, எவ்வாறு அதன் போக்கை கணிக்க முடிகிறது என்பதைப் பற்றி அலசியிருந்தனர்.

தீர்ப்பை நீதிபதி பசாயத் இவ்வாறு ஆரம்பிக்கிறார், ‘நீதி விசாரணையில் விவரிக்கப்பட்ட அரசுத் தரப்பு வழக்கானது : இறந்து போன சரசுவதி பாய் தகாத நடத்தையுள்ள ஒரு பெண். தனது கணவனால் கைவிடப்பட்ட பின்னர், அமோல் சிங் என்பவருடன் தகாத உறவு கொண்டு, அவருக்கு ஆசை நாயகியானார்’ (Prosecution version as unfolded during trial is as follows: Saraswati Bai-deceased was a woman of questionable character)

-oOo-

எனக்குப் புரியாதது, ‘இறந்தவர் அரசின் பார்வையில் நடத்தை கெட்டவராகவே இருக்கட்டும், வழக்கின் சாரத்திற்கும் அதற்கும் என்ன சம்பந்தம் இருக்கக் கூடும்’ என்பதுதான். குற்றம் நடைபெற்றது, சுயமாக ஒரு பெண்மணி விவசாயம் செய்ய விழைந்ததின் காரணமாகவே தவிர, அவரது நடத்தை கெட்டுப் போனதால் அல்ல.

அரசுத் தரப்பும் அதை வலியுறுத்தியிருக்க வேண்டாம். நீதிபதியும் அதனைக் குறிப்பிட்டிருக்க வேண்டாம். துரதிஷ்டம் பிடித்த சரசுவதிக்கு செய்யப்பட்ட ‘இறுதி’ மரியாதையாகவாவது அது இருந்திருக்கும்.

-oOo-

சரி, வருண்காந்தி வழக்கு ஒருவேளை உச்ச நீதிமன்றம் சென்றால், தீர்ப்பு எப்படி ஆரம்பிக்கும். ‘The detenue is the great grand son of a man of questionable character’ என்றா?

மதுரை
060309